Het is vaste rechtspraak dat het na waarschuwing veelvuldig en frequent te laat blijven komen, een geldig ontslag op staande voet kan opleveren. Met forse gevolgen voor de werknemer: want per direct geen recht op loon en ook niet op een WW-uitkering.
Maar niet altijd levert het meermaals te laat komen voldoende reden op voor directe beëindiging van de arbeidsovereenkomst. Zo ook niet in de situatie van een werknemer die zo’n 2,5 jaar werkzaam is bij HANOS Doetinchem (klik hier). Op 19 mei 2023 ontvangt hij een eerste schriftelijke officiële waarschuwing voor het meermaals te laat zijn gekomen en in de daaropvolgende maanden volgen nog meer waarschuwingen. Onder meer voor ongeoorloofde afwezigheid, het niet naleven van controlevoorschriften, het niet op het werk verschijnen en werkweigering. Op 20 november 2024 komt de werknemer opnieuw te laat op het werk en volgt ontslag op staande voet. Ondanks de meerdere gegeven waarschuwingen en gesprekken is de werknemer, aldus HANOS, niet op het werk verschenen en hij krijgt het verwijt de werktijden te hebben geschonden.
Bij de kantonrechter Zutphen houdt het door de werknemer aangevochten ontslag op staande voet geen stand. HANOS’ stelling dat de werknemer zich niet houdt aan de geldende regels omtrent ziekmelden wordt van tafel geveegd, nu in het huishoudelijk reglement waarnaar HANOS verwijst de door haar voorgestane wijze van ziekmelden niet is vermeld. Dat werknemer daarnaast op 16 augustus 2024 zonder ziekmelding niet op het werk is verschenen kan hem aldus de rechter eveneens niet worden tegengeworpen, nu hij immers de dag daarvoor ziek naar huis was gegaan nadat hij op het werk was flauwgevallen. Dat HANOS stelt dat zij ‘geen ziekmelding’ heeft ontvangen op 16 augustus 2024 vindt de kantonrechter in dit licht wel erg ‘formeel’.
Voor wat betreft het gestelde ‘ondanks waarschuwing veelvuldig te laat komen’ oordeelt de kantonrechter dat niet is komen vast te staan dat de omvang en frequentie van het te laat komen door de werknemer zo ernstig is, dat dit een dringende reden voor ontslag op staande voet oplevert. Het 6 keer te laat komen in een periode van bijna 2,5 jaar, waarbij het dan ook nog eens een aantal keer om slechts een paar minuten ging, werd niet zo ernstig geacht dat dit een dringende ontslagreden oplevert.
De gedragingen die HANOS de werknemer verwijt worden zowel ieder op zichzelf als gezamenlijk onvoldoende bevonden voor het zware middel van ontslag op staande voet. Daarbij spelen ook de persoonlijke omstandigheden van de werknemer mee (hij is alleenstaand en een ontslag op staande voet heeft ernstige financiële gevolgen voor hem omdat dit aan toekenning van een WW-uitkering in de weg staat).
Overigens komt aan de arbeidsovereenkomst wel alsnog een einde op basis van de door de werkgever gevraagde ontbinding (in reactie op het door de werknemer aanvechten van zijn ontslag op staande voet). Dit wel pas ruim 5 maanden na het gegeven ontslag en onder toekenning van het restantsalaris over deze 5 maanden (plus een boete van 25% van het te laat betaalde loon). Overigens heeft de werknemer ook recht op een transitievergoeding, maar die had hij niet gevorderd in de procedure.
